6 februari 2008 All Day and All of the Night by THE BEAT KINGS.
Evert Jan Kloosterboer - gitaar/zang, Koos Keus - drums/zang, Jeroen de Jong - zang/basgitaar.
13 februari 2008
Men of Constant Sorrow & Knoxville Girls
by THE SUGAR DADDIES.
Pieter Knol - zang, Jeroen de Jong - zang/gitaar/piano, José Cutileiro - bas/zang, Hette Gubbels - gitaar/banjo/mandoline/zang, Henk Gubbels - viool/gitaar/zang, André Gubbels - drums.
20 februari 2008
The Night They Drove Old Dixie Down
by COCHON BLEU. Henk Gubbels - zang/gitaar /viool, Jeroen de Jong - zang/piano/orgel/accordeon, Hette Gubbels - zang/gitaar/mandoline, José Cutileiro - bas/gitaar/zang, André Gubbels - drums/zang.
27 februari 2008
Arnold Layne Drives My Car to Sarcamento
by THE RADIO STARS.
Tiedo Groeneveld - zang/gitaar/bas, Jeroen de Jong - zang/gitaar/bas/piano/accordeon, Herman Grimme - zang/piano/drums.
Lokatie: Het Pakhuis, Groningen
Februari 2008: De Vrije Hand voor Jeroen de Jong
Jeroen de Jong (Emmen, 1966) speelt al sinds zijn 16e in talloze bandjes op talloze instrumenten. Muziek uit zijn geboortejaar stond steeds centraal in de beat bands THE SCEAMING HOGS, THE BEAT KINGS (7" EP `Sitting on my Sofa' in 1995), THE GOOD GUYS, waarin hij meestal de leadzang deed en bas of orgel speelde. Steeds was Evert Jan Kloosterboer de gitarist.
Zijn eigen liedjes speelde hij in THE FACTS (3" CD `High in the City' in 1993) en nu als lid van THE SONG CLUB (2002-2007). Sinds 1997 speelt hij accordeon in, treedt hij veel op met en schrijft hij mee aan de liedjes van cajun band COCHON BLEU (CD `Go Feed The Chickens', 1998 CD `Relooké, 2000 CD `Eau', 2003 CD `It's All Coming Good', 2006).
Americana en countrymuziek kwamen verder aan bod in THE LONGHORN BROTHERS THE RØMØ MOSQUITOS THE SUGAR DADDIES.
Hij begeleidt ook bevriende singer/songwriters op bas en zang, zoals TIEDO, HARRY NIEHOF en CHRISTIAAN COENRAADS.
Akoestische pop: samen met Tiedo, Herman Grimme en Harrie Zandstra: arrangementen van Beach Boys-nummers in THE ZWENDELTONES en met Tiedo en Herman Grimme in het akoestische duo/trio THE RADIO STARS.
Chris Garrit interviewt Jeroen de Jong, 10-01-2008
Wat drijft jou om je hele leven al muziek te maken?
Muziek maken is losgelaten worden in een ‘laboratorium van emoties'.
Hoe mooi je een boek of een schilderij ook vindt, muziek grijpt toch dieper in, vind ik.
En elke keer dat je een nummer speelt is het anders. Als je het goed doet.
Kom je uit een muzikale familie?
Ja. Mijn moeder en haar broer en zussen zongen altijd met elkaar, en zij begeleidde het geheel dan op de gitaar. Mijn vader leerde zichzelf mondharmonica spelen. Met een vrij onnavolgbare tongslagtechniek. Op familiefeestjes wordt altijd muziek gemaakt.
Ik heb ook aardig wat artiesten overgehouden aan de ouderlijke platenkast.
Welke tijd heb jij als je hoogtepunt ervaren?
De buitenlandse festivals met The Beat Kings en Cochon Bleu zijn altijd wel goed voor mooie herinneringen. In het geval van Cochon Bleu gaat dat nog steeds door, dus laten we zeggen: deze tijd!
En ik heb een paar concerten gezien waar ik nog jaren mee kan doen: Brian Wilson, die in Londen voor het eerst zijn onuitgebrachte meesterwerk Smile speelde; Solomon Burke, live in d'Oosterpoort; Sufjan Stevens in Paradiso; Rufus Wainwright in de Stadsschouwburg.
Ook dat blijft maar doorgaan, dus laten we nogmaals zeggen: deze tijd!
Wat zijn buiten je muziek je hobby's?
Mijn werk bij de regionale omroep zou je een hobby kunnen noemen, TV maken is mooi werk.
Twee keer per jaar met mijn levensgezellin de wijde wereld in, de mooiste plekjes opzoeken in het beste gezelschap dat ik me kan indenken. En daar dan vervolgens heel lekker eten.
Verder was er een tijd, op de lagere/middelbare school, dat ik veel strips tekende en las. Nog steeds vind ik het heel leuk om op een strikt amateuristisch niveau grafisch vorm te geven.
Maar muziek neemt, in actieve of passieve vorm (CD's, boeken, documentaires) toch wel een groot deel van mijn vrije tijd in beslag.
Welke drankjes drink je het liefst?
Het plaatselijke bier. Goeie koffie. Sterke thee. Laatst weer orgeade ontdekt, lekker zoet.
Wat vind je in Nederland momenteel de beste popgroep?
Geen onbetwiste toppers. Meer. Vroeger wel: mooie beatbandjes in de late zestiger jaren, eigenzinnige troubadours daarna. Doe Maar waren toch de neder-beatles van mijn generatie.
Nu zie ik vooral veel plaatselijk talent: Tiedo, Harry Niehof, Meindert Talma...
Heb je kinderen?
Nope. En geen plannen in die richting.
Hoe lang denk je dat de wereld, met mensen nog mee gaat?
Ik denk dat mens en natuur het heel lang vol zullen houden zich aan te passen aan de veranderende (verslechterende) omstandigheden. Maar misschien moet je dit vragen aan iemand die wat minder zijn tijd met muziek verdoet, en de kwestie wat meer heeft onderzocht.
In welke bands speel je momenteel?
Cochon Bleu is de belangrijkste op dit moment. Veel prachtige optredens mee gedaan en van plan te gaan doen, met een hechte, muzikale, vrolijke, creatieve en gezellige band. Op naar de volgende tien jaar! Verder zit ik in Tiedo's band, en speel ik met hem en Herman Grimme in The Radio Stars.
Hoe belangrijk is het voor Groningen dat de Vrije Hand in het Pakhuis hervat is?
Sowieso is het winst dat er weer een podium in de stad bij is waar regelmatig livemuziek te horen is. En De Vrije hand is een mooie manier om dwarsverbanden in de Groninger muzikantenwereld te zien, en evt te doorbreken.
Hoelang denk je door te blijven spelen?
Ik heb straks in maart de Vrije hand achter de rug! Wat moet ik daarna nog?
Rock and Roll is voor jou?
Mooie muziekvorm in de vijftiger jaren. Wat er in later tijden aan associaties is blijven vastplakken, daar heb ik minder mee. Als er mee bedoeld wordt, dat je live muziek met energie en overtuiging brengt, dan ben ik er voor!
Speel je naast gitaar ook andere instrumenten?
Op electronisch orgel begonnen in 1972, daarna de buurt rond het ouderlijke huis onveilig gemaakt met een electrische bas en gitaar. De gitaar is tegenwoordig steeds vaker akoestisch. Bij de muzikale apenkooi die Cochon Bleu heet speel ik naast accordeon ook melodeon en mandoline.
Wat is je favoriete nummer allertijden, je levenslied?
De moeilijkste vraag tot het laatst bewaard!
Laten we zeggen: John Wayne Gacy, van Sufjan Stevens, op deCD ‘Illinois' (2005).
Allereest een prachtig liedje, en dan ga je eens luisteren naar de tekst: Griezelig en hartverwarmend tegelijk, een vrij zeldzame maar heel ontroerende combinatie.
Het mooie is dat er misschien wel honderden nummers zijn die daar niet eens zo heel veel voor onder doen. Kennen jullie ‘Genoadeloos', van onze eigen Lex Koopman, bv?
Levensmotto: BE THERE OR BE ELSEWHERE!
Toelichting bij het programma:
woensdag 6 februari 2008 All Day and All of the Night THE BEAT KINGS reünie van Gronings sixties-garagebeat-trio
Evert Jan Kloosterboer - gitaar, zang, Koos Keus - drums, zang, Jeroen de Jong - zang, basgitaar.
Tussen 1989 en 1999 speelden The Beat Kings vooral veel in het noorden van het land, maar ook op internationale beat-festivals in München, Berlijn, Kopenhagen en Gijón (Spanje). De maandelijkse gigs in Café Koekkoek, met steeds een compleet andere set, maakten veel indruk, net zoals een avond lang covers van The Sonics in de VERA-kelderbar. 6 februari wordt !!! All Day and All of the Night , oftewel If You Gotta Go, Go Now (or else you gotta stay all night).
woensdag 13 februari 2008 Men of Constant Sorrow & Knoxville Girls
THE SUGAR DADDIES reünie van old time countryband Pieter Knol - zang, Jeroen de Jong - zang, gitaar, piano, José Cutileiro - bas, zang, Hette Gubbels - gitaar, banjo, mandoline, zang, Henk Gubbels - viool, gitaar, zang, André Gubbels - drums.
De eerste optredens waren begin jaren 90 in sociëteit De Walrus, met toen al in het repetoire een ongezonde nadruk op zg. murder ballads . Pieter en Jeroen begonnen als country-duo, waarna één voor één leden van Jeroen's cajun-band Cochon Bleu zich aansloten. Voor deze gelegenheid gaat drummer André Gubbels meedoen, wat er voor zorgt dat alle Cochon Bleuers zich nu ook Sugar Daddy mogen noemen. 13 februari wordt een avond voor Men of Constant Sorrow & Knoxville Girls !!!
woensdag 20 februari 2008 The Night They Drove Old Dixie Down COCHON BLEU speelt THE BAND Een avondlang de klassiekers van Robbie Robertson cs. Henk Gubbels - zang , gitaar , viool, Jeroen de Jong - zang, piano, orgel, accordeon, Hette Gubbels - zang , gitaar, mandoline, José Cutileiro - bas, gitaar, zang, André Gubbels - drums , zang.
Cochon Bleu maakt al sinds 1995 zomerse festivals en winterse zalen en theaters onveilig met hun aanstekelijke versie van cajun, franstalige folk uit Louisiana. Deze avond gaan ze iets anders doen: speciaal voor deze Vrije Hand studeerden ze nummers in van één van hun meest favoriete bands: The Band .Bekend geworden als begeleiders van Bob Dylan tijdens zijn eerste `electrische' toernees in 1965. Vervolgens met hun eerste eigen platen zo'n beetje de uitvinders van wat later `Americana' is gaan heten. Een compleet nieuwe, maar toch van geschiedenis doordrenkte stijl, met veel invloeden van folk, country, blues en soul. 20 februari wordt The Night They Drove Old Dixie Down !!!
woensdag 27 februari 2008 Arnold Layne Drives My Car to Sarcamento THE RADIO STARS zwelgen in hun eigen jeugdsentiment.
Tiedo Groeneveld - zang, gitaar, bas, Jeroen de Jong - zang, gitaar, bas, piano, accordeon, Herman Grimme - zang, piano, drums.
Naast hun muzikale hoofdbezigheden, vinden de drie Radio Stars het leuk om af en toe bij elkaar te komen en spontaan de dierbare liedjes uit hun jeugd aan elkaar te laten horen. Soms gebeurt dat met publiek erbij. Veel a- en b-kantjes uit de jaren zestig en zeventig komen langs. Arnold Layne Drives My Car to Sarcamento.
